ಸಾಲೆಗ್ ಪೋಪಿನಿ ಪಂಡ ಮುಡು ಮೂಜಿ ಬಾಲೆಗ್. ಅಕ್ಕ ಅಣ್ಣನಗೊಲ್ನೊಟ್ಟುಗು ಯಾನ್ ಲ ಸಾಲೆಗ್ ಪೋಪೆ ಪಂದ್ ಬೆರಿಯನೇ ಪೋವೊಂತಿನ ಆನ್. ಆಯನ ರಂದಾಟಿಕೆ ತೂದು ಅಪ್ಪೆಲ, ಅಜ್ಜಿಲ ಪೋವಡ್. ಸಾಲೆಗತಾ ಪಂದ್ ಕಡಪುಡೊಂದಿತ್ತೆರ್. ಐನ್ ವರ್ಸೊದಾಯೆ ಒಂಜಿನೇ ಕ್ಲಾಸ್ಡ್ ಕುಲ್ಲೊಂದಿತ್ತೆ. ತೋರ ಇತುಜೆಡಲ ಒಂತೆ ಉದ್ದನೇ ಇತ್ತೆ. ಒಂಜಿನೇ ಕ್ಲಾಸ್ದ ‘ಪಟ್ಟಿ’ಡ್ ಪಾಡ್ರೆ ಟೀಚರೆಗ್ ದಾಲ ತೊಂದ್ರೆ ತೋಜುಜಿ. ಅವ್ವೇ ಸಾಲೆಡ್ ಕಲ್ತುದು ದುಂಬು ಪೋತಿನ ಆಯನ ರಡ್ ಪಲಯಲ್ಲು ಒರ್ತಿ ಪಲಿ – ಕಲ್ಪುನೆಟ್ ಬಾರಿ ಉಸಾರ್ದ ಜೋಕುಲು ಪಂದ್ ಮಾತಾ ಮಾಸ್ಟ್ರುನಗಲೆಗ್ಲ ಮೋಕೆ. ಇಂಬೆ ಕಲ್ಪುನೆಟ್ ಬಡ್ಡ್ ಅತ್ತುಡ್ಲ ಒಂತೆ ಪೋಕಿರಿ ದೂಮಣ್ಣೆ. ಐತ ಮಿತ್ತ್ ಟೀಚರ್ನಗುಲು ಆಯನ ಒಪ್ಪಪುಟಿನಗಲ್ನೊಟ್ಟುಗು ತಾರ್ಕನೆ ಮಲ್ಪರೆ ಪತಿಯೆರ್. ತುಲಾ ನಿನ್ನ ಪಲಯೆ ಆತ್ ಬಿರ್ಸೆ, ಪಲ್ದಿ ಈತ್ ಮಾರ್ಕ್ ಕನೊಂತುಲು. ಈ ದಾನಿ ಪಿರ? ಪಂದ್ ಕುಡ, ಈ ಅಗಲೆನ ಮರ್ಯಾದಿ ಕಲೆಪನಾ ಪಂದ್ ಪಾತೆರೊಡೇ ಕುಯಿಂಪರೆ ಸುರು ಮಲ್ತೆರ್. ಸಾಲೆದ ನಾಟಕೊಲೆಡ್, ಗೊಬ್ಬುಲೆಡ್ ಆಯೆ ಫಸ್ಟ್. ಬೇತೆ ಒಯ್ಟ್ ಉಸಾರ್ ಇತ್ತುಂಡಲ ಮಾರ್ಕ್ ಎಚ್ಚ ಇಜ್ಜಿಡ ಮಾಸ್ಟ್ರೆಗ್ ಸಮಾಧಾನ ಇಜ್ಜಿದೇ. ಇಂಚೆನೇ ವರ್ಸ ಮಗ್ರೊಂದು ಪೋಂಡು. ಪ್ರತಿಯೊಂಜಿ ಕ್ಲಾಸ್ಡ್ಲ ಒರೊಕೇ ಮಿತ್ತ್ ಬೂರೊಂದು ಪೋಯೆ. ಎಲಿಮೆಂಟರಿ ಮುಗಿತೆ. ‘ಅಯ್ಯಮ್ಮ ದೇವೆರೆ, ಈ ಸಾಲೆಡ್ ಮಾತಾ ಟೀಚರ್ನಗುಲ್ಲಾ ಎನ್ನ ಉಸಾರುಸಾರ್ದ ಒಪ್ಪಪುಟಿನಗಲ್ನೊಟ್ಟುಗು ಹೋಲಿಕೆ ಮಲ್ತುದ್ ಬೊಡಿ ದೆತ್ತೆರ್, ನನಾಂಡಲ ಐಸ್ಕೂಲುರ್ದ್ ಬೊಕ್ಕ ಈ ಸಿಕ್ಸೆ ಇಜ್ಜಪ್ಪ.’ ಪಂದ್ ಉಸುಲು ಬುಡಿಯೆ.
ಆಂಡ ದಾದ ಮಲ್ಪುನು ಇಂಬ್ಯನ ಮೋನೆದ ಐಸಿರ ತೂದು, ಸುರುತ ದಿನತಾನಿಯೇ ಟೀಚರ್ ಗುರ್ತ ಪತಿಯೆರ್. ‘ಈ ಅಲೆನ ಮೆಗ್ಯೆನಾ?’ ಕೇಂಡೆರ್ ದುಂಬು ಪುಟುದಿನಗಲೆನ ಪುರಾಪುದ ಸತ್ತಿಗೆ ಬೆರಿ ಬುಡ್ತುಜಿ. ಮುಲ್ಪಲಾ ಎಂಕ್ ನಾಲೇಸಿ ತಪ್ಪಂದ್ ಪಂದ್ ಆನಿಯೇ ತೆರಿಂಡ್ ಆಯಗ್. ಅಂಚ ಪೆರಿಯಗಲೆನ ಪೆರ್ಮೆದ ಮನೆ ಇಂಬ್ಯನ ಹನೆಕ್ ಹಾಕೊಂದೆ ಇತ್ತುಂಡ್. ಐಸ್ಕೂಲು, ಪಿವೂಸಿ ದಂಟೊಂದು ದಂಟೊಂದು ಪೋವಂದೆನೆ ಪಾಸ್ ಆಯೆ, ನಮ್ಮ ಜವನೆ. ಕಾಲೇಜ್ಡಾಂಡಲ ಪಲಯಲ್ಲೆನ, ಪಲ್ದಿನ ಪುಗಾರ್ತೆದ ಎರಿ ದರ್ಪಂದ್ ಪಂದ್ ದೂರದ ಕಾಲೇಜ್ಗ್ ಸೇರಿಯೆ. ಅವ್ಲು ಅಗುಲೆಗ್ ದಾಲ ಮಲ್ಲ ಕೀರ್ತಿ ಕಿರೀಟ ಮಂಡೆಗ್ ಏರ್ದುಜಿ ಪಂದ್ ಎನ್ನಿಯೆ. ಆಂಡ ಆಟ ನಾಟಕೊಡು ಉಸಾರ್ ಇತ್ತಿನ ಪಲಯನ ಗುರ್ತ ಇತ್ತಿನ ಮಾಸ್ಟ್ರ್ ಇಂಬ್ಯನ ಪರ್ಫಾಮೆನ್ಸ್ಗ್ ಕೂರಿಕುಟ್ಟಿ ಪನಂದೆ ಕುಲ್ಲುಜೆರ್. ಊರುಡು, ನಿರೆಕರೆಟ್, ಪೊದ್ದೆರ್ ಇಸ್ಟೆರ್ ಸಂಬಂಧದಗುಲು ಆಯೆ ಅಣ್ಣೆ ಏತ್ ಎಡ್ಡೆ, ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕ ಏತ್ ಸಾಂತ್ ಪಂದ್ ನೋತೊಂದೇ ಉಲ್ಲೆರ್. 
ಎಂಕ್ ಎನ್ನ ಸೊಂತದ ಗುರ್ತ ಇಜ್ಜಿ, ಪಲಯಲ್ಲೆನ ಪಲಿನ ಮೆನ್ಕುನ ಪುದರ್ದ ಅಡಿಟೇ ತಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಆಯೆನಾ ಪಂದ್ ಮನಸ್ಡೇ ದುಕ್ಕಿದ್ ಬುಲ್ತೆ. ಆಂಡ ಮಗ್ರ್ನೆ ಗಲಿಗೆಡ್ ಎನ್ನ್ಂಡ್, ‘ತನ್ಕ್ ಪೆರ್ಮೆ ಆವೊಡು, ದುಂಬು ಪುಟಿನಗುಲು ಏತ್ ಎಡ್ಡೆ ಪುದರ್ ಸಂಪಾದನೆ ಮಲ್ದೆರ್, ಏತ್ ಎಡ್ಡೆ ತಾದಿ ತೋಜಾದೆರ್ ಅಂಚಿತ್ತಿನಗಲೆನ ಮೆಗ್ಯೆ ಪಂದ್ ತಿಗಲೆ ಮರತ್ದ್ ನಡಪುನ ಭಾಗ್ಯ ಎನ್ನ. ಅಗಲೆನ ಪುದರ್ಗ್ ಮಜ್ಜಿದ ಬೊಟ್ಟು ಆವಂದಿನ ನಡಕೆ ಆವೊಡು ಎನ್ನ. ತನ್ನ ಮಾತಾ ಜೋಕುಲುಲ ಒಂಜೊರ್ದೊಂಜಿ ಪುತ್ತೊಲಿ ಬಂಗಾರ್ ಪನ್ಪಿನ ಪೆರ್ಮೆ ಎನ್ನಪ್ಪೆಗ್ ಆವೊಡು ಪಂದ್ ಮನಸ್ಡೇ ನಿಚ್ಚಯ ಮಲ್ತೆ. ಬದ್ಕ್ಡ್ ಬಾರಿ ಜಾಗ್ರ್ತೆದ ಪಜ್ಜೆಲೆನ್ ದೀವೊಂದು ನಡಪುವೆ. ಇನಿಕಾನಗ ತನ್ನ ಸೊಂತ ಬುದ್ಧಿ ಸಗ್ತಿ, ಚಾತುರ್ಪುಡು ತನ್ನನ್ನೇ ಒಂಜಿ ಬೇರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ದೇ. ಊರುಡು ನಾಲ್ ಜನಕ್ ಬೋಡಾಪಿನ ಜನ ಆದ್ ಊರ್ದ ಗಣ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಲೆನ ಸುರೂತ ಸಾಲ್ಡ್ ಉಲ್ಲೆ. ದೈವ ದೇವೆರೆನ ಬಗೆಟ್ ನಾಲ್ ಜನಕ್ ಪಟ್ಟುನಾತ್ ಗೇನ. ಊರುದಗಲು ಒವ್ವೇ ಇಚಾರೊಡು ‘ಅರೆಡ ಒರ ಕೇನೊನುಗ’ ಪನ್ಪಿನಾತ್ ಮಾನ. ಒಪ್ಪಪುಟಿನಗಲು ಊರುಗು ಜತ್ತೆರ್ಡ, ‘ಓ ಅರೆನ ಪಲಯೆನಾ, ಪಲಿಯಾ’ ಪಂದ್ ಜನ ಮರ್ಯಾದಿ ಕೊರ್ಪೆರ್. ಪೋಯಿನಲ್ಪ ಬತ್ತಿನಲ್ಪ ಆಯನ ಸಗಾಯ ದೆತೊಂದಿನಗುಲು ನಿನೆಪುನಗ ಒಪ್ಪ ಪುಟಿನಗಲೆಗ್ ತಿಗಲೆ ಅಗೆಲ ಆಪುಂಡು.
ಬರವು : ಸವಿತಾ ಅರುಣ್ ಶೆಟ್ಟಿ
