ಜಾತಿ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದ ಜನರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಬಂಟರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಸಂಘಗಳು ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನ ನೀಡುವುದು, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನೆರವು ನೀಡುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಆದರೆ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಕೆಲವು ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗಿಂತ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ, ಅಧಿಕಾರದ ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದು. ಚುನಾವಣೆಗಳು, ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಚಾರದ ಭರಾಟೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಘಟನೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಮರೆ ಮಾಡುವಂತಿವೆ. ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪೈಪೋಟಿ ಏಕೆ? ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇನು?
ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘಟನೆಯ ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಹಿತಚಿಂತಕರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಚರ್ಚಿಸಿ, ಅನುಭವ, ಅರ್ಹತೆ, ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ ಕ್ರಮ. ಇದರಿಂದ ಅನಗತ್ಯ ಚುನಾವಣಾ ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಎಲ್ಲರ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಘಟನೆಯ ಪದಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುವುದು ಗೌರವದ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಸೇವೆಗೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಿಂತ ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಗಿಂತ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳು ಸಮಾಜದ ಬಡವರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದವರು ಹಾಗೂ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ನೆರವಿಗೆ ಸದಾ ನಿಲ್ಲುವ ಮಾದರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಲಿ. ಸಂಘಟನೆಯೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಮಾಜದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಿರಲಿ. ಸಮಾಜದ ಹಿತವೇ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಲಿ; ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಗೌಣವಾಗಲಿ. ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳು ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯ.
ಬರಹ : ರತ್ನಾಕರ ಹೆಗ್ಡೆ ಬ್ರಹ್ಮಾವರ
