ಇಂದು ಸಾವಯವ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಸಾವಯವ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥವೂ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೂ ತಪ್ಪು. ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ತೊಳೆಯುವುದು, ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಆಹಾರವೊಂದೇ ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಅಪಾಯಗಳಿವೆಯೇ?ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯ, ಕೆಲವು ಕೈಗಾರಿಕಾ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು, ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿನ ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಕಿರಣದಂತಹ ಅಂಶಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಹೆಪಟೈಟಿಸ್‌ ಬಿ, ಹೆಪಟೈಟಿಸ್‌ ಸಿ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಪ್ಯಾಪಿಲೋಮಾ ವೈರಸ್‌ (HPV) ನಂತಹ ಕೆಲವು ಸೋಂಕುಗಳೂ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯವೇ ಕಾರಣ ಅಥವಾ ಆಹಾರದಲ್ಲಿನ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆಗಳು ಅಗತ್ಯ. ನಾವು ಉಸಿರಾಡುವ ಗಾಳಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು. ಪರಿಸರದ ಸುರಕ್ಷತೆ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯವೂ ಹೌದು.ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಳ, ಜನರ ಆಯುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು, ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಂಶಗಳ ಹೆಚ್ಚಳ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಇಂದು ಹಿಂದೆ ಪತ್ತೆಯಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಪ್ರಕರಣಗಳು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪತ್ತೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದರರ್ಥ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಯಾವ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ, ಯಾವ ವಯೋಮಾನದವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಅಂಶಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನಿರಂತರ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ, ಜನರಿಗೆ ನಿಖರವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಭಯವಲ್ಲ, ಜಾಗೃತಿಯೇ ನಮ್ಮ ಆಯುಧ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಎಂದರೆ ಸಾವೇ ಗತಿ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು. ಅನೇಕ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿದರೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಬಹುದು. ಕೆಲವು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಕ್ರಮಗಳೂ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಡ್ಡೆ, ಗುಣವಾಗದ ಹುಣ್ಣು, ಅಸಹಜ ರಕ್ತಸ್ರಾವ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ತೂಕ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಸಹಜ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಇವು ಕಂಡು ಬಂದರೆ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು. ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸೋಣ. ತಂಬಾಕಿನಿಂದ ದೂರವಿರೋಣ. ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸೋಣ. ಪರಿಸರವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಬಂದವರನ್ನು ಅವರ ಜೀವನಶೈಲಿಗಾಗಿ ದೂಷಿಸಬಾರದು. ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವುದು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವರನ್ನೂ ಕಾಡುವ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ? ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ, ಆರಂಭಿಕ ರೋಗನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಸುಲಭ ಪ್ರವೇಶ, ಬಡವರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ನೆರವು ಒದಗಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಬಂದಿರುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಪ್ಪಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನೆರವಾಗುವುದು ಸಮಾಜದ ಕರ್ತವ್ಯ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ನೆಮ್ಮದಿ, ಕುಟುಂಬಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸವಾಲು. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಏಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಬಳಲುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಭರವಸೆಯ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸೋಣ. ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಜ್ಞಾನ, ವದಂತಿಗಿಂತ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಲಿ.

ಬರಹ : ಶರತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡುಪಳ್ಳಿ

The post ಸಾತ್ವಿಕ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವರನ್ನೂ ಬಿಡದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌! ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು? ಆಹಾರದ್ದೇ, ಪರಿಸರದ್ದೇ? appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘಟನೆಯ ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಹಿತಚಿಂತಕರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಚರ್ಚಿಸಿ, ಅನುಭವ, ಅರ್ಹತೆ, ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ ಕ್ರಮ. ಇದರಿಂದ ಅನಗತ್ಯ ಚುನಾವಣಾ ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಎಲ್ಲರ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಘಟನೆಯ ಪದಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುವುದು ಗೌರವದ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಸೇವೆಗೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಿಂತ ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಗಿಂತ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳು ಸಮಾಜದ ಬಡವರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದವರು ಹಾಗೂ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ನೆರವಿಗೆ ಸದಾ ನಿಲ್ಲುವ ಮಾದರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಲಿ. ಸಂಘಟನೆಯೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಮಾಜದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಿರಲಿ. ಸಮಾಜದ ಹಿತವೇ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಲಿ; ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಗೌಣವಾಗಲಿ. ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳು ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯ.

ಬರಹ : ರತ್ನಾಕರ ಹೆಗ್ಡೆ ಬ್ರಹ್ಮಾವರ

The post ಬಂಟರ ಸಂಘಗಳಿಂದ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ ಬೇಡ; ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮುಖ್ಯ!! appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಈ ನಾಟಕದ ಕಥಾ ನಾಯಕನ ಹೆಸರು ಸುಧಾಕರ ಶಂಭೂರು. ಈತ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವ, ಸಮಾಜಸೇವೆಯ ತುಡಿತ ಹಾಗೂ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣದಿಂದ ಊರಲ್ಲಿ ಜನಾನುರಾಗಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಈತ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸ-ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಹೆಸರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ತನ್ನ ಊರಿನ ಹೆಸರು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಪಹಪಿಕೆಯುಳ್ಳ ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ. ನಾಟಕದ ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಈತನ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸಲು ಬರುವ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಈತನ ಮನೆ ಮಂದಿಯ ಹಾಗೂ ನೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಬಡ ಕುಟುಂಬವೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಈ ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಸುಧಾಕರ ಶಂಭೂರು ಅವರ ಸಹೋದರರಾದ ಭಾಸ್ಕರ ಹಾಗೂ ಕರುಣಾಕರ ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಡುತ್ತದೆ. ಭಾಸ್ಕರ ಅವರು ನಾಟಕ ಕಲಾವಿದನಾದರೆ, ಕರುಣಾಕರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಕನಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗಿನ ಅನೇಕ ನಿರೂಪಕರು ಮಿತಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿಯೂ ಈ ನಾಟಕ ಸಫಲವಾಗಿದೆ. ಇವರ ನೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಬಡ ತಾಯಿ ಮಗನ ಕುಟುಂಬದ ಕತೆಯಂತೂ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕುಡುಕ ಮಗನ (ಭವಿಷ್) ಕಾಲೇಜು ಜೀವನ ಎನ್ನುವುದು ನಾಟಕದುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಅವಾಂತರಗಳನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಭವಿಷ್‌ನ ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿಸಿ ಬದುಕುವ ತಾಯಿಯ ದೈನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿ ಮನಕರಗುವಂತಿದೆ. ತಾಯಿ ಮಗನ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ ಕಲಾವಿದರ ಅಮೋಘ ಅಭಿನಯ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಾಯಿಯ ಪೂರ್ವ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ದರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಡುವೆ ನಾಟಕದ ನಡುವೆ ಬರುವ ನೇತ್ರದಾನಗೈದವಳ ಪತಿಯ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್‌ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ತಂದೆಯ ಹಾಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಗಳು ನಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ನಾಟಕ ಆಡಿಸಲು ದೇಣಿಗೆ ನೀಡುವ ದಾನಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಾಸ್ಯ ದೃಶ್ಯವಂತೂ ಇಡೀ ನಾಟಕದ ಹೈಲೈಟ್‌ ಎನ್ನಬಹುದು. ಗಾಯನದ ಹವ್ಯಾಸವುಳ್ಳ ಈ ದಾನಿಯಿಂದ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಪಡುವ ಪಾಡು ಈ ದೃಶ್ಯದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅನಾವರಣಗೊಂಡು ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದ್ದ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಗುವಿನ ಅಲೆ ಭೋರ್ಗರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಟಕದೊಳಗೊಂದು ನಾಟಕದ ವೇದಿಕೆಯ ದೃಶ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ನೈಜವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವೇದಿಕೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಚರುಮುರಿ ಅಂಗಡಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ ಬಹಳ ನೈಜತೆಯಿಂದ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಾವಿದರೂ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಖಳನಾಯಕನ ಪಾತ್ರವೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಓರ್ವ ಕಲಾವಿದರಂತೂ ಮೂರು ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿ‌ ಮಿಂಚಿರುವುದು ಈ ನಾಟಕದ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿದೆ. ಕಿರಣ್ ಗರಡಿಮಜಲ್‌ ಅವರ ಹಿತಮಿತವಾದ ಸಂಗೀತ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಬೆಳಕಿನ ಸಂಯೋಜನೆ ಈ ನಾಟಕದ ಪೂರಕ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಒಂದೇ ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ನೀಡಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ನಾಟಕದ ರಚನೆಗಾರ, ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರ, ನಿರ್ದೇಶಕ ಪ್ರಸನ್ನ ಶೆಟ್ಟಿ ಬೈಲೂರು ಅವರು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಭಿನಂದನೀಯವಾಗಿದೆ. ಸಮರ್ಥ ನಿರ್ದೇಶಕ ದೊರೆತರೆ ಯಾವುದೇ ಕಲಾವಿದರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆಡಹಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ನಾಟಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ‘ಊರು ಬೋಡು ಪುದರ್‌ ಬೊಡ್ಚಿ’ ನಾಟಕ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ಬಂದ ಅಪೂರ್ವ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಲಾರದು. ಈ ನಾಟಕ ಸೂಪರ್‌ ಹಿಟ್‌ ಆಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹ ಇಲ್ಲ.

ಬರಹ : ಸತೀಶ್‌ ಶೆಟ್ಟಿ ಕೊಡಿಯಾಲ್‌ಬೈಲ್‌

The post ಕಲಾ ರಸಿಕರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡ ಅದ್ಭುತ ನಾಟಕ ‘ಊರು ಬೋಡು ಪುದರ್‌ ಬೊಡ್ಚಿ’ appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಅವಕಾಶಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾದವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬೇಕು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಎಂದರೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಬಡ ಕುಟುಂಬದ ಮಗ ದೊಡ್ಡ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಸಾಧನೆ ಬಡತನವನ್ನು ಮೀರಿ ಬಂದ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸಾಧನೆ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬದ ಮಗಳು ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಹೆಸರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದರೆ, ಅದು ಆಕೆಯ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲ. ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಜಾತಿಯ ಅಳತೆ ಇರಬಾರದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಒಬ್ಬ ಪೈಲಟ್ ನೂರಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಜೀವವನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಮೊದಲು “ನಮ್ಮವನು” ಅಥವಾ “ಅವರವನು” ಎಂದು ನೋಡುವ ಬದಲು “ಭಾರತೀಯ” ಮತ್ತು “ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ವೃತ್ತಿಪರ” ಎಂದು ನೋಡಬೇಕು. ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸ್ಮಿತ್ ಮಚ್ಚರ್ ಅವರು ಸಂಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಾವು ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆ. ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರ ಸಾಹಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಧರ್ಮದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯ.

ಇದೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ. ಧರ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಂಬಿಕೆ; ಜಾತಿ ಅವನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಗುರುತು; ಆದರೆ ಸಾಧನೆ ಅವನ ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಶಾಶ್ವತ ವಿಭಜನೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದು ನೀನು ಯಾವ ಜಾತಿಯವನು? ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನೀನು ಏನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲೆ? ಎನ್ನುವುದಾಗಿರಬೇಕು. ನೀನು ಯಾವ ಧರ್ಮದವನು? ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಾನವೀಯತೆ ಇದೆ? ಎನ್ನುವುದಾಗಿರಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ವಿಮಾನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಜಾತಿಯಲ್ಲ. ಧರ್ಮವೂ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಜ್ಞಾನ, ತರಬೇತಿ, ಧೈರ್ಯ, ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೆಲದ ಮೇಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಮನುಷ್ಯನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಇದೇ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲು ನಾವು ಕಲಿಯಬಾರದೇ? ಸಾಧನೆಗೆ ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ. ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಪಕ್ಷವಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಗಡಿಯಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯನ ಸಾಧನೆಯಾಗಿಯೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ಬೆಳೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಧರ್ಮದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪರಂಪರೆ.

ಬರಹ : ಶರತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡುಪಳ್ಳಿ

The post ಸಾಧನೆಗೆ ಜಾತಿ ಧರ್ಮದ ಕನ್ನಡಕ ಏಕೆ? appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಗಣೇಶೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸೊಗಡು, ಪರಂಪರೆ ಇದೆ. ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಟಪಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಗಣೇಶನ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಭಜನೆ, ಪೂಜೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿವಿಧ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು, ಹೋಮ ಹವನಾದಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಮಂಟಪದ ಮುಂದೆ ವಿವಿಧ ವಯಸ್ಸಿನ ಜನರು, ವಿವಿಧ ಜಾತಿಯ ಜನರು, ಬಡವ ಬಲ್ಲಿದ ಭೇದ ವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ದೃಶ್ಯವೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶ. ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಯುವಕರು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಹಬ್ಬವು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ, ಭೇದ ಭಾವ ಮರೆಸುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಭಾವ ಸೇತುವೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹಬ್ಬಗಳ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಹಿಂದೆ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮವು ಪ್ರದರ್ಶನದ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ದುಬಾರಿ ಅಲಂಕಾರ, ದೊಡ್ಡ ಮಂಟಪ, ಭಾರೀ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕ, ಪಟಾಕಿ, ವಿದ್ಯುತ್ ದೀಪಾಲಂಕಾರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಬ್ಬದ ಭಾಗವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರ ಮಿತಿ ಎಲ್ಲಿ? ಸಂಭ್ರಮ ಇರಲಿ; ಸ್ಪರ್ಧೆ ಬೇಡ. ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ; ಪ್ರದರ್ಶನ ಬೇಡ. ಅಲಂಕಾರ ಇರಲಿ ಅಪವ್ಯಯ ಬೇಡ. ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಹಬ್ಬದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಮರೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಶಬ್ದದ ನಡುವೆ ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಇರಲಿ. ಗಣೇಶೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಆದರೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದ ಅತಿಯಾದ ಶಬ್ದದಿಂದ ವೃದ್ಧರು, ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು. ಗಣಪತಿ ವಿಘ್ನ ವಿನಾಶಕ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗಣಪತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟು ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಇಂದು ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಪರಿಸರ. ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಸಮುದ್ರ, ನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಹೊಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಮೂಲಗಳು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾಗ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಗಣೇಶನ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಲ ಮೂಲಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಮಣ್ಣಿನ ಗಣಪತಿ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಣ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನಾವು ಗಣಪತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಗಣೇಶ ಸೇವೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸೋಣ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮನರಂಜನೆ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಅವಕಾಶ. ಗಣೇಶನ ದೊಡ್ಡ ತಲೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ಕಿವಿಗಳು ಆಲಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು, ಸಣ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆ ಸಹನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತಹ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಗಣಪತಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಗಣಪತಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಪೋಷಕರ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಗಣೇಶೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಅಲಂಕಾರಕ್ಕೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗೆ ಬಳಸಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ನೀಡಬಹುದು. ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಬಹುದು. ಆರೋಗ್ಯ ಶಿಬಿರ ನಡೆಸಬಹುದು. ರಕ್ತದಾನ ಶಿಬಿರ ಆಯೋಜಿಸಬಹುದು. ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಡಬಹುದು. ಗಣೇಶನಿಗೆ ಮೋದಕ ಅರ್ಪಿಸುವ ಕೈ, ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ಕೈಯಾಗಲೂ ಬೇಕು. ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿ. ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಪಾತ್ರ ಪ್ರಮುಖ. ಯುವಕರ ಶಕ್ತಿ, ಸಂಘಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿದರೆ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಬಹುದು. ಯುವಕರು ಕೇವಲ ಮಂಟಪ ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ, ರಕ್ತದಾನ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವೆಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಗಬೇಕು. ಇದು ಯುವಕರಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಬ್ಬಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜನರು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಬ್ಬಗಳು ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಗಣೇಶೋತ್ಸವವು ಯಾರನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡುವ ಹಬ್ಬವಾಗದೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡುವ ಹಬ್ಬವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಸಿಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ನೋವಾಗದಿರಲಿ. ಸರಳತೆಯಲ್ಲಿದೆ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ.

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸರಳತೆ ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಗುಣವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲೊಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಗಣಪತಿ. ಕುಟುಂಬದವರು ಸೇರಿ ಪೂಜೆ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತಯಾರಿಸಿದ ಕಡುಬು, ಮೋದಕ. ಬಂಧು ಬಳಗದ ಭೇಟಿ. ದೇವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.ಇಷ್ಟೇ. ಇಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಸರಳ ಸಂತೋಷ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇದೆ. ಹಬ್ಬದ ಖರ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಹಬ್ಬದ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಸಣ್ಣ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಪಾಠ ಗಣೇಶನ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಕ್ಷಣ ಭಾವುಕ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ದೇವರಾಗಿ, ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯನಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಖಾಲಿತನ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಸತ್ಯವೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂದದ್ದು ಹೋಗಲೇಬೇಕು. ಸಿಕ್ಕದ್ದು ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳು, ನೀಡಿದ ಪ್ರೀತಿ, ತೋರಿದ ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಗಣೇಶನನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ವಿಸರ್ಜಿಸೋಣ. ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸೋಣ. ದ್ವೇಷವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸೋಣ. ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸೋಣ. ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸೋಣ. ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಸಹನೆ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅದುವೇ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ. ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಗಣಪತಿಯ ಮೂರ್ತಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಷ್ಟೇ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಣೇಶನು ನೀಡುವ ಸಂದೇಶ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಜ್ಞಾನವಿರಲಿ. ವಿನಯವಿರಲಿ. ಸಹನೆಯಿರಲಿ. ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವವಿರಲಿ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯಿರಲಿ. ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿರಲಿ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಂಗಳೂರಿನ ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಬ್ಬವಾಗದೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಿಸರ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮಹೋತ್ಸವವಾಗಲಿ. ಗಣಪತಿಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕರೆತರುವುದು ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆಯಾಗಲಿ. ಈ ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಬೆಳಗಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮೂಡಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಲಮೂಲವೂ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಲಿ. ‘ಗಣಪತಿ ಬಪ್ಪಾ ಮೋರಿಯಾ…” “ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಬೇಗ ಬಾ” ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳದೆ, “ನೀನು ಕಲಿಸಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಳಿಯಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ. ಅದೇ ಮಂಗಳೂರಿನ ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ. ಶ್ರೀ ಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ.

ಬರಹ -ಶರತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡುಪಳ್ಳಿ

The post ‘ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ’ ಭಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆಯೋ, ಬದುಕಿನ ಪಾಠವೋ? appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಶ್ರೀ ತುಳುವೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ದ್ವಾದಶ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗಗಳ ದರ್ಶನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಕ್ತಿಯ ನಂಬಿಕೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಶೇಷ ತೀರ್ಥಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದೇ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗಗಳ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಸಂಗಮ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತುಳುನಾಡಿನ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆ, ಅಂಜಾರು ರಾಮಣ್ಣ ಹೆಗ್ಡೆ ಹಾಗೂ ಎಸ್.ಯು. ಪಣಿಯಾಡಿ ಅವರ ತುಳುವ ಚಳುವಳಿಯ ಶತಮಾನೋತ್ಸವ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23ರಿಂದ ನಡೆಯಲಿರುವ ತುಳುವ ಮಹಾಸಭೆಯ 99ನೇ ವರ್ಷಾಚರಣೆ ಹಾಗೂ 19 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತುಳುವ ಮಹಾಸಭೆಯ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವುದು ತುಳು ನುಡಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪುನರ್‌ವೈಭವದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ರೂರು ಶ್ರೀ ತುಳುವೇಶ್ವರ ತುಳುವೇಶ್ವರಿ ಸಾನಿಧ್ಯದ ಮಹತ್ವವೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಮಸ್ತ ತುಳುನಾಡಿನ ಜನರು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ತುಳುವೇಶ್ವರ ತುಳುವೇಶ್ವರಿ ಭಕ್ತರು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19ರಂದು ಬಸ್ರೂರಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿ ದ್ವಾದಶ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗ ತೀರ್ಥಾಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಂತರ ನಡೆಯುವ ಅಷ್ಟಮಂಗಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಪುನೀತರಾಗಬೇಕೆಂದು ತುಳುವರ್ಲ್ಡ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ಡಾ| ರಾಜೇಶ್ ಕೃಷ್ಣ ಆಳ್ವ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

The post ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19ರಂದು ಬಸ್ರೂರಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ತುಳುವೇಶ್ವರನಿಗೆ ದ್ವಾದಶ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗ ತೀರ್ಥಾಭಿಷೇಕ appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ತುಳು ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಭಾವನೆಯಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಭಾಷೆ. ಕರಾವಳಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆ ತುಳು ಭಾಷೆಯದ್ದು. ತುಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಭಾಷೆ. ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರ ಭಾಷೆ. ನಮ್ಮ ಜನಪದದ ಭಾಷೆ. ನಮ್ಮ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಭಾಷೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉಸಿರು. ತುಳು ಭಾಷೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕೃತ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಭಾಷೆ ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು. ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಬೇಕು. ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತುಳುವಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ಬೇಕು. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತುಳು ಕಲಿಯುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಬೇಕು. ತುಳುವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಲ್ಲ. ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆನಪನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಜೊತೆ ಪರಿಸರದ ಸಮತೋಲನ. ಕರಾವಳಿಯ ಬಹುಕಾಲದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರಳು ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟರೈಟ್ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯೂ ಒಂದು. ಒಂದು ಕಡೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವವರಿಗೆ ಮರಳು ಬೇಕು. ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತು ಬೇಕು. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಾಗಾದರೆ ಪರಿಹಾರವೇನು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅಕ್ರಮವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಮರಳು ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟರೈಟ್ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನೀತಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೀತಿ ರೂಪಿಸಿದರೆ ಜನರಿಗೂ ಅನುಕೂಲ, ನಿರ್ಮಾಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಅನುಕೂಲ, ಪರಿಸರಕ್ಕೂ ರಕ್ಷಣೆ.

ಮಂಗಳೂರು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೊಸ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗಳು, ಹೊಸ ವಾಣಿಜ್ಯ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಹೊಸ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಹೊಸ ರಸ್ತೆಗಳು ಆದರೆ ನಗರ ಬೆಳೆದಂತೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್, ಪಾರ್ಕಿಂಗ್, ಮಳೆ ನೀರು, ಕಸದ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಒತ್ತುವರಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ನಗರದ ಒಳಚರಂಡಿ ಇವುಗಳಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರಿಹಾರ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಂಗಳೂರು ಕೇಂದ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕಾಮಗಾರಿಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಕಾಮಗಾರಿ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಮಯಪಾಲನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ನಿರ್ಮಿಸುವುದರಿಂದ ನಗರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಮುಂದಿನ 25–30 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಗರ ಯೋಜನೆ ಬೇಕು. ಇಂದು ನಾವು ಹಾಕುವ ರಸ್ತೆ ನಾಳೆಯ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲದೇ? ಇಂದು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕಟ್ಟಡ ನಾಳೆಯ ನೀರು ಹರಿವಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಇಂದು ಕತ್ತರಿಸುವ ಮರ ನಾಳೆಯ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ?!. ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಯುವಕರು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು. ಅವರು ದೇಶದ ವಿವಿಧ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವೈದ್ಯರು, ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು, ಉದ್ಯಮಿಗಳು, ಐಟಿ ತಜ್ಞರು, ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮಿಗಳು, ಬ್ಯಾಂಕರ್‌ಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು. ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಕರಾವಳಿಯ ಯುವಕರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಐಟಿ ಪಾರ್ಕ್‌ಗಳು ಬರಬೇಕು. ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ಅಪ್‌ಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಬೇಕು. ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರ ವಾತಾವರಣ ಬೇಕು. ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ ಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವ ಹೂಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕು. ಮಂಗಳೂರು ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡುವ ನಗರವಾಗದೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡುವ ನಗರವೂ ಆಗಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಬಲಿಷ್ಠ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲ ಪಡಿಸೋಣ. ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರು ಈಗಾಗಲೇ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಉಡುಪಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ, ಕೊಡಗು, ಕಾಸರಗೋಡು ಸೇರಿದಂತೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಮಂಗಳೂರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಏನು? ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ತಜ್ಞ ವೈದ್ಯರ ಲಭ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಹೃದಯ, ಮೂತ್ರಪಿಂಡ, ನರರೋಗ ಮುಂತಾದ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಬಾರದು; ಅದು ಜನರ ಹಕ್ಕಾಗಬೇಕು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಹೂಡಿಕೆದಾರನಿಗೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ರಸ್ತೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣ ಸುರಕ್ಷಿತವೇ? ಎಂಬುದು. ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನೆಮ್ಮದಿ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಭಯರಹಿತ ವಾತಾವರಣ. ಉದ್ಯಮಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸ್ಥಿರತೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ. ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ, ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇರಬಹುದು. ಅವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಹಜ ಭಾಗ. ಆದರೆ ಅವು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಮೀರಬಾರದು. ಕರಾವಳಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಶಾಂತಿಯೇ ಮೊದಲ ಬಂಡವಾಳ.

ಈ ಸಭೆಯ ನಂತರ ಜನರು ಐದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕು. ಒಂದು: ಎಷ್ಟು ಘೋಷಣೆಗಳಾದವು ಅದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದವು? ಅದು ಮುಖ್ಯ. ಎರಡು: ಎಷ್ಟು ಹಣ ಮಂಜೂರಾಯಿತು? ಅದು ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಆ ಹಣ ಎಲ್ಲಿ ಖರ್ಚಾಯಿತು? ಅದು ಮುಖ್ಯ. ಮೂರು: ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆ ಆಯಿತು? ಅದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡವು? ಅದು ಮುಖ್ಯ. ನಾಲ್ಕು: ಎಷ್ಟು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು? ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಐದು: ಸಾಮಾನ್ಯ ಕರಾವಳಿಗರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬದಲಾವಣೆ ಆಯಿತು? ಇದೇ ಅಂತಿಮ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಘೋಷಣೆಗಳ ಕರಾವಳಿ ಬೇಡ. ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಕರಾವಳಿ ಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಭೆ ನಡೆದಾಗ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಯೋಜನೆಗಳ ಘೋಷಣೆ. ಶಂಕು ಸ್ಥಾಪನೆ, ಉದ್ಘಾಟನೆ, ಫೋಟೋ, ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆ ನಂತರ? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಡತ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಟೆಂಡರ್, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಸರ ಅನುಮತಿ ಹೀಗೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಬಾರಿ ಕರಾವಳಿ ಜನರು ಘೋಷಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅನುಷ್ಠಾನದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕು. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೂ ಕೂಡ ಸಭೆಯ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡದೆ, ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದವರೆಗೆ ಜನರ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಡುವ ಸಂದೇಶ ಏನು? ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರುವಾಗ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಬಾರದು. ಆ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವೂ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು, ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕರಾವಳಿಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತಿರಬೇಕು. ಮಂಗಳೂರು ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯದ ಒಂದು ನಗರವಲ್ಲ. ಇದು ಕರಾವಳಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಹೃದಯ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೇಂದ್ರ. ಆರೋಗ್ಯದ ಕೇಂದ್ರ, ವ್ಯಾಪಾರದ ಕೇಂದ್ರ, ಬಂದರಿನ ನಗರ, ವಿದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವ ನಗರ, ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಗರ, ತುಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ನಗರ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಂಗಳೂರಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲ. ಇಡೀ ಕರಾವಳಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ. ಕರಾವಳಿಗರು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ದಾನ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರದ್ದೋ ಉಪಕಾರ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ತೆರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ದುಡಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಯುವಕರು ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ರೈತರು ಆಹಾರ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮೀನುಗಾರರು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಮಿಕರು ನಗರ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಇದೆ. ಕರಾವಳಿಯ ಜನರ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಚೆಂಡು ಸರ್ಕಾರದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ನಂತರ ಚೆಂಡು ಜನರ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಬರಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಜನರು ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂದಿನ ಕರಾವಳಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ ‘ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಕರಾವಳಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಿದೆ?’ ಮತ್ತು ನಾಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನೆರವೇರಿತು? ಅದೇ ಈ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆಯ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾನದಂಡ. ಘೋಷಣೆಗಳ ಕರಾವಳಿ ಬೇಡ… ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಕರಾವಳಿ ಬೇಕು.

ಬರಹ : ಶರತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡುಪಳ್ಳಿ

The post ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ… ಕರಾವಳಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಿದೆ? appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶ ನಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಗತ್ಯ. ಕರ್ಮಣ್ಯೇವಾಧಿಕಾರಸ್ತೇ.. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇವಲ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಉಪದೇಶವಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯ. ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ; ಫಲ ಯಾವಾಗ, ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ನಾವು ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಫಲದ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೆಸರು ಬೇಕು. ಹಣ ಬೇಕು. ಸ್ಥಾನ ಬೇಕು. ಪ್ರಶಂಸೆ ಬೇಕು. ಫಲ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ನಿರಾಶೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅಸೂಯೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡು. ಫಲದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಇದು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶವಲ್ಲ; ಬದುಕನ್ನು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಡೆಸುವ ಮಹತ್ವದ ಸೂತ್ರ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಧರ್ಮ ಎಂದರೆ ಏನು? ಧರ್ಮ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಅಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಧರ್ಮ. ತಪ್ಪನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಧರ್ಮ. ದುರ್ಬಲರ ಪರ ನಿಲ್ಲುವುದು ಧರ್ಮ. ನಮಗೆ ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೂ ನ್ಯಾಯದ ಪರ ನಿಲ್ಲುವುದು ಧರ್ಮ. ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಧರ್ಮ. ಇಂದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಕಂಡರೂ ‘ನನಗೇನು?’ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಮನೋಭಾವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶ ಹೇಳುವುದು ಅನ್ಯಾಯದ ಎದುರು ಮೌನವಾಗಿರುವುದೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದಂತೆಯೇ. ಕೃಷ್ಣ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಹೌದು. ಕೃಷ್ಣನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಸುಧಾಮನೊಂದಿಗಿನ ಸ್ನೇಹ ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು ಒಂದೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹೃದಯದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಇಂದು ಸ್ನೇಹವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲಾಭ ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಕರೆ ಮಾಡುವವರು ಅನೇಕರು. ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಎಷ್ಟು?ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹ ನಮಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೆಲೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ?

ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಂಟನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಗುರಿ ತಪ್ಪಿದವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನತೆಗೂ ಸಂತೋಷ ಬೇಕು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕು, ಆಧುನಿಕತೆ ಬೇಕು. ಅದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬೇಕು. ಮನರಂಜನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಿತಿಯ ಅರಿವು ಬೇಕು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ವಿವೇಕ ಬೇಕು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಬೇಕು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಐದು ನಿಮಿಷವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ದಿನವನ್ನು ನಾವು ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ ಎಂದು ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ, ಸ್ವಾರ್ಥ, ಭಯ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಸತ್ಯ, ಪ್ರೀತಿ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವೇ ನಿಜವಾದ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಕೇವಲ ದೇವರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ಅವನ ವಿಚಾರ ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅವನ ಧರ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡೆ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಅವನ ಸ್ನೇಹ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಅವನ ಧೈರ್ಯ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಅವನ ಗೀತೋಪದೇಶ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದೊಳಗೂ ಮೂಡಲಿ. ಮಕ್ಕಳು ಕೃಷ್ಣನ ವೇಷ ಧರಿಸುವುದು ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸತ್ಯ, ಧೈರ್ಯ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಮೂಡಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಇಂದು ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗಿಂತ ಕೃಷ್ಣನ ವಿಚಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾಗಿವೆ. ನಮಗೆ ಕೊಳಲಿನ ನಾದಕ್ಕಿಂತ ಗೀತೆಯ ಸಂದೇಶ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಕೈಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಕೃಷ್ಣ ತೋರಿಸಿದ ಧರ್ಮದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕಾಲುಗಳೂ ಬೇಕಾಗಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ಒಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡೋಣ. ಸುಳ್ಳಿಗಿಂತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಆರಿಸೋಣ. ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕಿಂತ ನ್ಯಾಯದ ಪರ ನಿಲ್ಲೋಣ. ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸೋಣ. ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡೋಣ. ಫಲದ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡೋಣ. ಏಕೆಂದರೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಪೂಜಿಸುವುದಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಬದುಕುವುದೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ನಿಜವಾದ ಆಚರಣೆ. ಜೈ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.

ಬರಹ : ಶರತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡುಪಳ್ಳಿ

The post ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಪೂಜಿಸುವುದಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕೋಣ… appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮೀಸಲಾತಿ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯಬೇಕು? ಎಂಬುದಾಗಬೇಕು. ಎಲ್ಲಿ ತನಕ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅಗತ್ಯವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮ ಕನಸು, ಜಾತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಜಾತಿಯ ಆಧಾರದ ಅನ್ಯಾಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅಗತ್ಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

The post ಜಾತಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿ ಅನಿವಾರ್ಯ!!! appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.

ಪುರಾಣೊದ ಒರುಟು ತೂಪುನಾಂಡ ನಾಗನ್ ವಿಶೇಷ ತಾಣಮಾನ ಕೊರ್‌ದ್ ದೇವೆರಾದ್ ತೂವೊಂದು ಬೈದೆರ್. ಆದಿಶೇಸೆ, ಅನಂತೆ, ವಾಸುಕಿ, ತಕ್ಷಕೆ, ಕಾರ್ಕೋಟಕೆ ದುಂಬಾಯಿ ನಾಗೆರೆ ಉಲ್ಲೇಕೊ ಪುರಾಣೊಲೆಡ್ ಉಂಡು. ನಾರಾಯಿನ ದೇವೆರೆ ಶೇಷಮಂಚ, ಈಸರನ ಮೆಯಿತ ನಾಗೆರ್, ಸಮುದ್ರಮಥನಡ್ ವಾಸುಕಿನ ಪಾಲ್ ಉಂದು ಮಾತ ನಾಗಗ್ ಭಾರತೀಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಡ್ ತಿಕಿನ ಮಲ್ಲ ಪಾಲ್‌ನ್ ನೆಗಪಾವುನ ಒಟ್ಟುಡು ತುಳುನಾಡ್ದ ಉದಿಪುದ ಒಟ್ಟುಡುಲಾ ನಾಗನ ಪುದರ್ ನೆಗಪುಂಡು. ಕೆಲವೊಂಜಿ ವಿದ್ವಾಂಸೆರೆನ ಅಧ್ಯಯನದ ಪಿರ್ಕಾರ ನಾಗೆ ಪನ್ಪಿನ ಪದೊ ನೀರ್, ನೀರ್‌ದ ಮೂಲ, ನೀರ್‌ದ ಒಸರ್, ನೀರ ಪರಿಪು, ನೀರ ಸೆಳೆ ಪನ್ಪಿನ ಸಮ್ಮಂದ ಕೋಪುಂಡು. ಅಂಚಾದ್ ನಾಗಗ್ಲಾ ನೀರ್‌ಗ್ಲಾ ಇಪ್ಪುನ ಸಮ್ಮಂದೊ ಎಚ್ಚಾದ್ ಪೌರಾಣಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಜಾನಪದೀಯ ಬೊಕ್ಕ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಪರಂಪರೆದ ಒರುಟು ನೆಗಪುಂಡು. ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಡ್ ನಾಗನ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ್ ಭೂಗರ್ಬೊಡಿಪ್ಪುನ ನೀರ್‌ದ ಸೆಳೆತ ಕಾಪಡೆರ್ ಪನ್ಪಿನೊಟ್ಟುಡು ನೀರ ನಿಧಿ ಇಪ್ಪುನ ಜಾಗೆಲೆಡ್ ಒಂದೊಂದಿ ನಾಗರಾಧನೆಗ್ ಎಚ್ಚ ಮಹತ್ವ ಉಂಡು. ನೆಕ್ಕ್ ಕಾರಣ ಉಚ್ಚುಲು ಎಚ್ಚ ನಸೆ ಇಪ್ಪುನಲ್ಪ, ಪಸೆ ದಿಂಜಿ ಪುಂಚೊಡು, ಕಾಡ್ ಬಲ್ಲೆಲ್ ಇಪ್ಪುನಲ್ಪ, ಮರತ್ತ ಬೇರ್‌ದ ಅಡಿ, ಮಾಟೆ, ಬಾಂಡಿಲ್ ಪಂದ್ ನೀರ್‌ದ ಬರಿಟ್ ಇಪ್ಪುನವು. ನಾಗೆ ಬೂಮಿದುಲಾಯಿ ಸಂಚರಿಪುನ ಜೀವಿ. ಅಯಿಕ್ಕ್ ಇಂಬು ಕೊರ್ಪಿಲೆಕೊ ಪುರಾಣೊದ ಪಿರ್ಕಾರ ನಾಗಲೋಕೊ ನೀರ ಅಡಿಮೆಯಿಟ್ ಉಂಡು ಪನ್ಪಿನೊಟ್ಟು ಪೇರ ಕಡಲ ನಡುಟು ಆದಿಶೇಷೆ, ಯಮುನಾ ಸುದೆ ಮಡುಟು ಕಾಳಿಂಗೆ ಇತ್ತಿನ ನೆಕ್ಕ್ ಬಲೊ ಕೊರ್ಪುಂಡು.

ತುಳುಟ್ಟು ನಾಗನ್ ‘ಮರಿ’ ಪಂದ್ ಪನ್ಪೆರ್, ಬರ್ಸೊದ ಕಾಲೊನು ‘ಮರಿಯಾಲೊ’ ಪಂದ್ ಪನ್ಪೆರ್. ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಕಾರೆರೆ ಪಿರ್ಕಾರ ‘ಮರಿ’ ಬೊಕ್ಕ ‘ಮರಿಯಾಲೊ’ ಪದೊ ಪರಂಪರೆಡ್ ನೀರ್, ಪಸೆ ಕಲ್ಪನೆದೊಟ್ಟುಡು ಸಮ್ಮಂದೊ ಉಂಡು ಪಂದ್ ಪನ್ಪುಂಡು. ನೆಕ್ಕ್ ಕಾರಣ ಮರಿ ಸಂಪು ಮೆಯಿತ ಸೀತೊ ನೆತ್ತೆರ ಜೀವಿ ಪಂದ್, ಅಂಚನೆ ಮರಿಯಾಲೊ ಪುಡೆಮಿನ್ ನಾಗನ ಮೆಯಿತಂಚ ಸಂಪು ಮಲ್ಪುಂಡು ಪನ್ಪಿ ಅರ್ತೊಡು ಗೋಡಿಪುವೆರ್. ಅವೆಕ್ ಇಂಬು ಕೊರ್ಪಿಲೆಕ ಕಾಡ ಜನೊಕುಲು ನಾಗಗ್ ಮೂರಿಲೆಡ್ ನೀರ್ ದೀದ್ ಪೂಜಿಪುವೆರ್. ತುಳುವೆರೆ ನಾಗಬೀದಿ, ನಾಗನಿಧಿ, ನಾಗನಿಲೆ, ನಾಗಬನೊ, ನಾಗನಡೆ ಮಾತಲಾ ಉಚ್ಚು ಅತಂಡ ಮರಿಕ್ ಸಮ್ಮಂದಪಟ್ಟಿನ ಒರುಟು ತೋಜಂಡಲಾ ಉಂದು ಪುಡೆಮಿದ ಉಲಮರ್ಗಿಲ ನೀರ ಪರಿಪು ಒರಿಪುದ ಚಿಂತನೆಲ್ ಆದ್ ಹಿರಿಯೆರೆ ಗೇನೊಡು ಮೂಡ್ದ್ ನಮ್ಮಾಡೆಮುಟ್ಟ ಪರತೊಂದು, ಪರಿತೊಂದು ಬತ್ತ್‌ನೆಡೇ ಇನಿ ತುಳುನಾಡೊರ್ಮೆ ಅಲ್ಪಲ್ಪ ತೋಡು, ತಾರ್, ಸುದೆಕ್ಲೆನಂಚಿ ನೀರ ಪರಿಪುಲು ಒರಿದುಲ್ಲ ಪಂಡಲಾ ತಪ್ಪಾವಂದ್. ಅಂಚಾದ್ ನಾಗೆ, ಬೂಮಿ, ನೀರ್, ಬರ್ಸ, ಫಲವಂತಿಕೆ ಪನ್ಪಿನ ಒಂಜಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸರಪ್ಪೊಲಿ ಉಟಾರ್ನೆ ಆತ್ಂಡ್ ಪಂದ್ ಪನೊಲಿ..!

ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆದ ಪಾಟೊನು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯೆರ್ ಬಾಯಿಡ್ ಪನೊಂದು ಕುಲ್ಲಂದೆ ಆಚರಿಪುಡು ತೋಜಯೆರ್. ನಾಗ ಪೂಜನೆದ ಒರುಟು ನಾಗನ್ ಒರಿತೆರ್, ನಾಗ ಬನೊನು ಉಂಡು ಮಲ್ತೆರ್, ಮರ ಬುಲೆಪ್ಪಾಯೆರ್, ಮಣ್ಣ ಪಸೆ ಕಾತೆರ್, ನೀರ ಒಸರ್ ಸೆಳೆ ಒರಿತ್ ಪಸಂದ್ರದ ಕಾಪುದಂಚಿ ಪಜ್ಜೆ ಪಾಡಿಯೆರ್. ಇತ್ತೆದ ಕಾಲೊದ ನಾಗಾರಾಧನೆ ಕಲ್ಲ ನಾಗಗ್ ಪೇರ್ ಮೈತ್ ಪೂಜಿಪುವೆರ್, ನಿಜೊತ ಮರಿನ್ ತೂಂಡ ಕಡ್ಪು, ಹಾಕ್, ನೋಪು ಕೆರ್ ಪನ್ಪೆರ್ ಪನ್ಪಿ ಕಬಿನುಡಿತಂಚನೇ ಆತ್ಂಡ್. ಕಲ್ಲ ನಾಗಗ್ ಪೂಜಿಪುನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ತುಳುವ ಬನೊ, ಕಾಡ ನಾಗಾರಾಧನೆನ್ ನಿಂಗ್‌ದ್ ನೀರ್ ಪರ್ತ್ಂಡ್ ಪಂಡಲಾ ತಪ್ಪಾವಂದ್. ನಾಗನ್ ಪೂಜಿಪೆರೆ ದುಂಬು ನಾಗ ಸಂತತಿನ್ ಒರಿಪುನ ಮಾಮಲ್ಲ ಜಬದರಿ ನಮ್ಮವು. ಉಚ್ಚು ತೋಜಿನ್ನೇ ಕೆರ್ಪುನ ಬದಲ್ ಅಯಿನ್ನ್ ಕಾತ್‌ದ್, ಜೋಕೆಡ್ ಬದ್ಕುನ ಜಾಗೆಡ್ ಬುಡೊಡು. ನಾಗಬನ ಒರಿತ್, ಕಾಡ್‌ದಂಚಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನಾಗನಿಲೆನ್ ಒರಿಪೊಡು. ಉಂದುವೇ ನಾಗರಾಧನೆದ ಆಶಯೊದ ನಿಜವಾಯಿನ ಪಜ್ಜೆ. ಪಂಡ ನಾಗರ ಪಂಚಮಿ ನಮಕ್ ಪ್ರಕೃತಿನ್ ಪೂಜಿಪುನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಡ್ದ್ ಪಸಂದ್ರೊನು ಒರಿಪುನ ಪರತಿರಿತಂಚಿ ಪಜ್ಜೆ ಪಾಡುನ ಒಸಗೆ ಕೊರ್ಪುಂಡು. ನಮ್ಮ ಪೆರಿಯಕ್ಲ್ ನಮಕ್ಕ್ ನಾಗನ್ ಪೂಜಿಪು ಪಂದ್ ಮಾತ್ರ ಪನ್ತ್‌ಜೆರ್. ನಾಗ ಬನೊ ಒರಿಪು, ನಾಗೆ ಇಪ್ಪಿ ನೆಲನ್ ಒರಿಪು, ನೀರ ಒಸರ್ ಒರಿಪು, ಅಪಗನೇ ನಿನ್ನ ಬದ್ಕ್‌ದ ಪರಿಪು ಒರಿಯುಂಡು ಪಂದ್ ಒಂಜೇ ಆಚರಿಪುಡು ತೋಜದ್ ಕೊರಿಯೆರ್. ಪರಿಸರ ರಚ್ಚನೆದ ಪಾತೆರೊಡು ಪೊರ್ತು ಕಳೆವಂದೆ ಇಂಚಿನ ಆಚರಿಪುಡು ಬದ್ಕ್ ಕರಿತ್, ಪೊರ್ಲುದ ಪಸಂದ್ರನ್ ಒರಿತಿ ನಮ್ಮ ಪೆರಿಯ ತರೆಕ್ಲೆಗ್ ಸೊಲ್ಮೆ ಸಂದಾವು ನಿಲೆಟಾಂಡಲಾ ನಮ ಬನೊ ಒರಿಂಡ ಮರ ಒರಿಯುಂಡು, ಮರ ಒರಿಂಡ ಮಣ್ಣ್ ಒರಿಯುಂಡು, ಮಣ್ಣ್ ಒರಿಂಡ ನೀರ್ ಒರಿಯುಂಡು, ನೀರ್ ಒರಿಂಡ ಜೂವೊರಾಸಿಲ್ ಒರಿಯುಂಡು, ಜೂವೊರಾಸಿಲ್ ಒರಿಂಡ ಪಸಂದ್ರದ ಸಮತೂಕೊ ಒರಿಯುಂಡು, ಪಸಂದ್ರದ ಸಮತೂಕೊ ಒರಿಂಡ ನಮ್ಮ ಬದ್ಕ್ ಒರಿಯುಂಡು, ಬಲ್ಕಟ್ಟ್ ಪೊರ್ಲುಡು ಕರಿಯುಂಡು ಪಂದ್ ತೆರಿದ್ ನಡತ್‌ನಾಡೆ ನಾಗಾರಾಧನೆದ, ನಾಗರ ಪಂಚೆಮಿದ ಆಚರಿಪುಗು ನಿಜ ಅರ್ತೊದ ತಿರಿ ಗೋಡಿದ್ ಬದ್ಕ್ ಬಂಗಾರಾಪುನ ಒಟ್ಟುಡು ನಾಡ್ ಪೊರ್ಲುಡು ಬೆಳಗು. ತುಳುನಾಡ ಐಸಿರೊ ಒರಿಯು.

ಬರವು : ಶ್ರೀಶಾವಾಸವಿ ತುಳುನಾಡ್

The post ನಾಗೆ-ನೀರ್-ಬನೊ; ಒಂಜಿ ಪಿರಾಕ್‌ದ ಪಸಂದ್ರ ಗೇನೊ appeared first on www.buntsnow.com | web-based media For Bunts Community.